कस्लाई दिउ दोष भाग्य खोटो हुदा

दुख जिलो गर्नै पर्छ दुनियामा वाची

भित्र कति दुख्छ वाहिर हासे पनि

हिड्नु पर्ने रित रहेछ दुनियामा नाची

खुशी फूल्छ कहिले कहि संयोगले गर्दा

त्यहि खुशी नै लगाउछन् दुनियाले आखी

लक्ष्यहरु हर्राई सके एक्लो भइ हिड्दा

खेल कति देखाउ मैले दुनियामा वाची

हेर्दा केहि देखिदैन खुल्ला छ आकास

अनायासै वाध्यताको ढुङ्गा खस्न पो के वेर

नाता गास्छन् सवले मैले पनि गासे

त्यहि नाता नै पासो भै वस्न पो के वेर

नजरले देखिदैन हृदयमा छाम्न सकिदैन

जाली मान्छेले गोमन झै डस्न पो के वेर

अलिकति हात दिए औलै निल्न खोज्छन्

वुइ चढ्न दिए मान्छेले टाउकै चढ्न पो के वेर

होईन्जेल सवै मान्छे पछि पछि लाग्छन्

नभए पछि त्यहि मान्छेले मोसो घस्न पो के वेर

छोडी जाने मान्छेले इमान छोडी गए

जीन्दगीमा अव कस्को लिउ भर

आफ्नो भन्ने सवै यहा पराइ सरी भए

साथ दिने यहा को नै पो छ र

खुशी भन्दा आफन्तले चोट धेरै दिए

त्यसैले त आफ्नो कै लाग्छ डर

हासी दिने मान्छे रुदा टाढा हुदै गए

नजिकिन खोज्दा यहा वन्नु प-यो पर

जाली मान्छेको जालझेल मै दर्वार वने

दुखियाको यहा छैन एउटा लुक्ने घर

एक्लै थिए यात्रा भरी लक्ष्यहरु वाधी

हिड्दा हिड्दै दोवाटोमा परिदियो साझ

वास खोज्दा घर छैन अध्यारो छ संसार

भौतारिदै रात वित्यो पाईएन साथ

आखा खोली दुनिया हेर्छु देख्छु सवै खुशी

आफु भने भोक प्यासै कामीरहन्छ आत

आफ्नोहरु जाली रहेछन् वाचौ कसो गरी

मरौ भने जीउनुको लागिरहन्छ मात

देख्नु र भोग्नु छ पुरा केहि हुने होईन

गर्छु भन्ने सपनाको ब्यर्थै लाग्छ खात